De overheid laat langdurige arbeidsongeschiktheid bewust oplopen

De maatregelen welke de overheid neemt rondom de kostenvergoeding van fysiotherapie zullen direct leiden tot toename van langdurige arbeidsongeschiktheid. Lichamelijke klachten van een werknemer leiden tot verlies van arbeidsproductiviteit en aan langdurig verzuim kleven grote financiële risico's.

O ngeveer één derde van het totale verzuim wordt veroorzaakt door klachten en aandoeningen van het houding- en bewegingsapparaat, voornamelijk door een chronische aandoening. Zonder een adequate fysiotherapeutische behandeling is duurzaam en vreugde werken voor werknemers met een chronische aandoening niet meer mogelijk. Nu de overheid drastische maatregelen neemt met betrekking tot de kostenvergoeding van fysiotherapie is de werkgever genoodzaakt collectief de kosten van fysiotherapie van haar werknemers te verzekeren. Een extra kostenpost voor werkgevers in deze toch al moeilijke tijd.

Sinds 2006 is de basisverzekering voor iedereen die in Nederland woont of werkt verplicht. Doelstelling daarbij was dat de patiënt en niet zijn/ haar ziekte weer centraal komt te staan en dat de zorg ook voor de toekomst gegarandeerd zou zijn. Dit uitgangspunt verlaat de overheid door in het basispakket nieuwe regels voor o.a. vergoeding fysiotherapie op te nemen. Een deel van de meest noodzakelijke hulp (fysiotherapie) om tot de pensioengerechtelijke leeftijd te kunnen blijven werken verdwijnt. Terug naar het centraal stellen van de ziekte in plaats van de patiënt en daarmee dus afstappen van de doelstelling van de basisverzekering.

Het kabinet wil vanaf 1 januari 2012 de groei van de uitgaven in de zorg afremmen en heeft daarom maar besloten het wettelijke basispakket te versoberen. De keuze die daarbij gemaakt is sluit niet aan bij de ideeen welke er zijn op het gebied van het terugdringen van arbeidsongeschiktheid. Werknemers met klachten aan het bewegingsapparaat en/of met een chronische ziekte zoals: reuma, botontkalking, gewrichtsklachten maar ook werknemers die revalideren na een hartaandoening/- operatie krijgen vanaf 2012 de kosten van de fysiotherapeut niet meer vergoed. De re-integratiekansen nemen daarmee af en voor de werkgever wordt het alleen maar moeilijker om deze groep arbeidsongeschikten naar een duurzame en volledige werkhervatting te begeleiden.

Arno Linkels, directeur van Wegeon (arbodienst) en Wegeon Attent (re-integratiebedrijf), wijst op de stukken van de overheid. Wie de stukken erop naleest ziet, dat het College voor zorgverzekeringen heeft vastgesteld dat de effectiviteit van fysiotherapeutische behandelingen bij bovengenoemde chronische indicaties wetenschappelijk niet is aangetoond. Linkels gaat ervan uit dat het effect van fysiotherapeutische behandelingen bij re-integratie naar een werkhervatting niet in het onderzoek is meegenomen. Als dit wel het geval is dan is er naast een ongeoorloofde uitholling van de basisverzekering ook sprake van een bewust keuze van de overheid om langdurige arbeidsongeschiktheid en daarmee de WIA- instroom te laten oplopen, zo concludeert Linkels.

De fysiotherapeut moet door ons zelf betaald worden. Als chronisch zieke werknemer en daarmee afhankelijk van fysiotherapeutische behandelingen om te kunnen blijven werken tot de pensioengerechtelijke leeftijd (als het aan de overheid ligt dus tot 67 jaar) ben je echte de pineut. Overigens niet alleen de werknemer maar ook de werkgever!

Veel werknemers met een chronische aandoening zijn met behulp van Wegeon en met fysiotherapeutische hulp duurzaam gere-integreerd in hun eigen- en/of passend werk. Zou dit niet mogelijk geweest zijn dan zou deze groep werknemers, na de WIA- beoordeling door het UWV en bij het niet of onvoldoende benutten van de resterende verdienvapaciteit (het geen betaald werk hebben) terug vallen tot een inkomen van gemiddeld euro 500, – bruto per maand (vervolguitkering WGA). En laat nu juist de overheid stellen dat voor deze groep mensen niet wetenschappelijk is aangetoond dat fysiotherapie baat heeft.

Dat de uitgaven in de zorg omlaag kunnen is duidelijk. Zorg nodig hebben om op een menswaardige wijze oud te worden en/of te kunnen blijven werken is niet zomaar iets voor iedereen. Wij weten allemaal dat een dure aanvullende verzekering alleen is weggelegd voor mensen met een hoog inkomen. Een uitgekleed basispakket leidt enkel tot dure extra aanvullende verzekeringen, die ons nog verzekeren van goede zorg en waarmee o.a. langdurige arbeidsongeschiktheid kan worden voorkomen. Een verschuiving van de schadelast van de basisverzekering naar de Wet WIA (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen), zo voorspelt Linkels.

De ‘nood’ oplossing voor het falen van de overheid ligt bij de werkgever. Sluit als werkgever een werkgeversmodule bij een zorgverzekeraar waarop de volledige kostenvergoeding van fysiotherapie voor werknemers is verzekerd. Alleen dan kunnen chronische zieke werknemers adequaat in het re-integratieproces volgens de Wet Verbetering Poortwachter worden begeleid. Op de vraag of een dergelijke werkgeversmodule niet erg veel geld kost, reageert Linkels met de opmerking:’ Een langdurige arbeidsongeschikte werknemer met reumatische klachten is zonder fysiotherapie nauwelijks te re-integreren en kost al snel aan loondoorbetaling in het eerste en tweede verzuimjaren euro 40.000. Bij een afkeuring door het UWV op het einde van de wachttijd WIA komt daar bovenop nog eens de verhoging van de gedifferentieerde WGA- premie of de financiele schadelast als de werkgever eigen risicodrager voor de WGA is. Een werkgeversmodule voor de kosten van fysiotherapie is veel goedkoper. Probeer maar eens uit’.

Bron: Wegeon, 7 december 2011

Tags: , , , ,

No comments yet.

Leave a Reply