Bedrijfsarts. Wolf in schaapskleren…?

De invoering van de arbowet in 1994 betekent een drastische, sommigen zeggen dramatische, verandering van de positie van de bedrijfsarts in verzuimzaken.

T ot 1994 hield de bedrijfsarts zich bezig met preventie. Áls hij al bij een verzuimkwestie betrokken werd, dan was dat in een begeleidende, adviserende rol.

Met de invoering van de arbowet…

is die preventieve rol op de achtergrond geraakt. Vanaf 1994 is het primaat van de bedrijfsarts dat hij moet (!) oordelen in verzuimkwesties. Bijvoorbeeld: wordt het verzuim door een ziekte verklaard… En, zo ja, welke arbeidsmogelijkheden zijn er ondanks de medische (!) beperkingen.

De oordelende en de begeleidende rol zijn NIET te combineren

Een voorbeeld:
Vanuit mijn oordelende primaat ben ik van mening dat het verzuim van een werknemer door een ziekte verklaard wordt. Om beter te worden vind ik dat ie zich tot een psycholoog moet wenden. Als hij dat nu niet doet, heb ik daar vanuit een begeleidende rol geen probleem mee: misschien moet ik wat poetsen aan mijn motiveringskwaliteiten.

Maar vanuit mijn primaat van beoordelaar kan dat niet: de medewerker werkt niet mee aan zijn herstel. En dat is sanctionabel. Bijvoorbeeld met de staking van de loonbetaling. Daar mag ik de werknemer niet mee verrassen. Dat betekent dat ik bij de verwijzing naar een psycholoog moet stellen: ‘Als u binnen twee weken geen afspraak gemaakt hebt met een psycholoog, beschouw ik dit als niet meewerken aan herstel. En daar kan de werkgever een sanctie op stellen. Bijvoorbeeld door u geen loon meer te betalen.’

En het is juist deze verplichting die uit het oordelende primaat voortvloeit die de combinatie met een begeleidende of adviserende rol onmogelijk maakt.

De rest van Nederland lijkt dit een logische zaak

Maar er zijn nog steeds bedrijfsartsen die graag beide taakvelden bestrijken: de oordelende en de adviserende. Dat kan wel… maar NIET naar dezelfde werknemer. Recent heeft de nieuwe hoogleraar ‘Academisering van de Verzekeringsgeneeskunde’ aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, Prof Anema, zich ook in die trant uitgesproken (ArboInfo189 van december 2011).

Het loochenen van deze taakscheiding geeft opperste verwarring

Zo voerde de NVAB (de beroepsvereniging van bedrijfsartsen) in 2004 een ‘ophelderingscampagne’ waarin de primair oordelende rol van de bedrijfsarts gewoon niet ter sprake kwam. In plaats van opheldering had de campagne het effect van mystificatie.

Natuurlijk is preventie belangrijk

Daar kán een bedrijfsarts een rol spelen… Maar er zijn heel veel andere functionarissen die daar ook een rol kunnen spelen. En misschien wel een betere. Door hun kennis en omdat andere spelers wellicht een beter rolmodel zijn. Ik noem ergonomen, arbeids- en organisatiedeskundigen, arbeidshygiënisten…

Bron: Artsennet, 13 februari 2012

Tags: , , , , ,

No comments yet.

Leave a Reply